Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
(Jenerik müziği...)
(...)
(Suat) Gel, gel Münir.
(Suat) Çabuk anlat, ne söyledi Azmi?
Vallahi Suat Bey...
...Nezir'in artık bizimle bir işinin kalmadığını söyledi.
Düşmanlık bitti dedi.
-Nedenini söyledi mi? -Hayır.
(Suat) Sence güvenebilir miyiz ona, yani Nezir'e?
(Münir) Başka şansımız var mı?
Şu anda buradayız. Sağlıklı ve güvendeyiz.
Bizi öldürebilirdi ama öldürmedi.
Ben inanmamak için bir sebep göremiyorum.
Asıl konu Sarp Bey'di.
(Suat) Nasıl yani?
Sarp Bey'in artık kendi kimliğiyle hayatına devam edebileceğini söyledi.
(Münir) Üzerinde hiçbir suçlama olmayacakmış.
Yani tekrar Sarp Çeşmeli olacakmış.
Özgür ve sorunsuz bir şekilde.
(Gerilim müziği)
(Münir) Yalnız tek bir şartı var.
Nezir Bey, sizin Alp Karahan olarak elde ettiğiniz her şeyden vazgeçip...
...bu evden, geldiğiniz gibi çıkmanızı istiyor.
Ne demek bu?
Beş parasız demek.
(Gerilim müziği)
(Kapı açıldı)
-Merhaba. -Merhaba.
-Geçmiş olsun. -Sağ ol.
Ee, ne yapalım? Nereye gitmek istersin?
Bahar'a.
Hadi atla bakalım.
Ya, ne Bahar'ı Arif ya? Eve gidelim oğlum.
Kaç gündür helak olduk burada.
Sana sormadım zaten, Arif'e sordum.
Ne?
Arif'i istediği yere bırakacağım, seni değil.
İyi de, ben ne yaptım sana?
Hiçbir şey yapmadın.
Ee, ne bu afra tafra o zaman canım?
Hadi gidelim Arif.
Ben ne yapacağım burada?
Taksiye bin, ya da yürü.
(Yusuf) Burada taksinin ne işi var?
(Yusuf) Hem sonra yanımda para da yok.
Dünyanın parası yazar pul olsa bile.
Hey!
(Yusuf) Arif, Arif beni de alsanıza oğlum!
Arif!
İyi oldu bizimkine.
İyi, şarjı var hâlâ bunun.
Arayacak mısın, yoksa sürpriz mi yapmak istersin?
Sürpriz olsun.
Nerede şimdi Bahar, annesinde mi?
Yok, kafede galiba, orada çalışmaya başlamış.
O herif, orada mı hâlâ?
(Gerilim müziği)
(Kapı vuruluyor)
Gel.
Buyurun Nezir Bey?
Bu kutuyu Bahar'a götürmeni istiyorum.
Ama siz demiştiniz ki--
Sana ne söylüyorsam onu yap.
Emredersiniz.
(Kapı açıldı)
(Kapı kapandı)
(Hizmetli) Bu da küçük bey için.
-(Doruk) Teşekkür ederim. -(Hizmetli) Bir şey değil.
O ne?
Toka, Nezir Bey.
Ne yapacak çocuk tokayı?
(Hizmetli) Dorukcuğum size özenmiş de...
...sizin gibi saçını uzatıp, toplayacakmış.
Onun için getirdim, sizinkilerin aynısı.
(Duygusal müzik)
(Geçiş sesi)
(Duygusal müzik)
-Başka bir şey alır mıydınız? -Menü alabiliriz.
Menü? Tabii ki hemen veriyorum.
(Bahar) Buyurun.
("James Hutchinson&Daniel Marantz - Give Me Your Love" çalıyor...)
(...)
Kızım, bak bakayım bana bir.
Ne oldu, neden yüzün düştü senin?
Ceyda'yla tartıştık da biraz, daha doğrusu o bana kızdı.
Niye?
Sarp yüzünden, bizimle kalıyor ya.
Yeliz onun yüzünden öldü.
Arif onun yüzünden hapiste, sen nasıl böyle bir şey yaparsın diyor.
Barıştığımızı düşünüyor.
Söylemedin mi çocuklarım için diye?
Söyledim tabii.
Ama Yeliz'in çocukları çocuk değil mi diyor, haklı.
Ben olsam, ben de bana kızardım.
O da fazla oluyor artık.
Anne sen sakın karışma, lütfen.
Ben konuşacağım Ceyda'yla sakinleşince, gönlünü alacağım onun.
-(Kadın) Pardon, menü alabilir miyim? -Tabii.
(Bahar) Siparişiniz varsa alabilirim.
-(Kadın) İki kahve alalım. -(Bahar) Tamam, iki tane.
(Bahar) Türk kahvesi, orta.
(Bahar) Yanında tatlı ister misiniz?
Tatlılarımız şu sayfada, hemen göstereyim.
Yeter ama artık Ceyda!
-Ne oluyor be? -Sen, ne hakla benim kızımı üzüyorsun?
Neler çekti o kız günlerdir o çocuklarla birlikte, bilmiyor musun?
Arkadaşı kucağında mı öldü?
Hapse mi girdi, cinayetle mi suçlandı?
Anasını toprağın altına mı koydu?
Tamam, biliyorum çok korktu. Üzülmüştür kurban olduğum.
Ama şimdi bitti gitti, çok şükür sağ salim döndü.
Sen, o çocukların hâlini gördün mü?
Nasıl baba, baba diye ağladıklarını?
Gördüm.
Ama Aslı'yla Tunç'un...
...tabut başında, anne, anne diye bağırdıklarını da gördüm.
Arif'in gıkını bile çıkarmadan, kelepçelenişini gördüm!
O ayrı, bu ayrı.
Biz onlar için üzülmüyor muyuz sanki?
Yeliz, Yeliz öldürüldüğünde bir tek sen orada değildin.
Ben de vardım orada.
Bak Ceyda, kızım daha yeni kalktı hastalıktan.
Artık onu kimsenin üzmesini istemiyorum.
Onu üzen, beni karşısında bulur!
(Duygusal müzik)
Eğer Sarp'ı bağrınıza basacaksanız, beni unutun.
Eğer böyle bir şey yapacaksanız, şeytan görsün yüzünüzü.
(Duygusal müzik)
Buyurun kahveleriniz.
-Teşekkür ederiz. -Teşekkür ederiz.
Rica ederim.
Sen dayanamadın, gittin konuştun Ceyda'yla değil mi?
Aşk olsun anne, ne dedim ben sana?
(Jale) Baharcığım.
Aa! Jale Hanım, merhaba.
-Nasılsınız? -Teşekkür ederim.
Çok sevindim sizi gördüğüme.
-Hoş geldin canım. -Hoş bulduk yengeciğim.
-Sen de hoş geldin Baharcığım. -Teşekkürler, hoş buldum.
Sabah annen aradı, Bahar geldi deyince...
...bugün benim izin günüm, bir geleyim istedim.
Çok iyi yaptınız, ayakta kalmayın buyurun oturun lütfen.
Çocuklar da hep Bora'yı sorup duruyordu. İyi mi Bora?
İyi iyi, ikimiz de iyiyiz.
Bora da üzülüyordu.
Her gün okuldan gelip, bugün Doruk yine gelmedi deyip duruyordu.
-Artık bugün kavuşmuşlardır. -Evet.
-Sen, iyi misin? -İyiyim.
Ama bu süreçte kontrollerini çok aksattın, farkındasın değil mi?
Evet farkındayım, biraz öyle oldu.
Yarın hastaneye gelmeni istiyorum. Tamam mı?
Yarın ben...
...polise ifade vermeye gidiyorum, Yeliz'in olayıyla ilgili.
Arif'in avukatıyla gidecekler.
Oradan çıkışta gelirsin, olamaz mı?
Vaktim olmaz.
Baharcığım lütfen vakit bul, tamam mı? Bu çok önemli.
Evet biliyorum, tabii ki önemli ama...
...şimdi ben işe daha bugün başladığım için...
...ilk günlerde sürekli izin alırsam, çok ayıp olur.
Sen ne yaşadığını unuttun galiba Bahar?
(Hatice) Jale çok haklı.
Sen merak etme, Emre Bey böyle bir şey için ses etmez.
Peki.
Jaleciğim ne yersin? Ben sana menü getireyim.
Yok yok yenge, bugün bir sürü işim var, bir kahvenizi içerim ben.
Tamam, ben yapayım kahveyi. Hadi sen otur anne biraz, otur.
-Nasıl olsun kahveniz? -Sade.
-Sade, hemen. Sen bir şey içer misin? -Yok canım, sağ ol.
Sen, nasılsın?
(Gerilim müziği)
Geldik Azmi abi.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Kapı zili çaldı)
Üf!
(Şirin) Ay!
Buyurun?
Bahar Hanım yok mu?
Yok, yani işe gitti.
Bu Bahar Hanım'a.
Ne ki bu?
Ben hiç merak etmedim.
Siz de merak etmeyin bence.
Tamam, sorun yok, etmem.
Nezir Bey'den dersiniz.
Söylerim ben ablama.
Sadece Bahar Hanım açabilir.
Başka biri değil.
Başka biri açmaya kalkarsa, bum!
Patlayabilir.
Anladınız mı?
Yok, yok ben açmam zaten yani...
...bu başkasına ait bir şey. Değil mi yani, açmamak lazım.
Zaten öyle huylarım yok benim.
Ben şöyle bırakırım evde bir yere, gelince de ablama söylerim.
Güzel.
(Gerilim müziği)
(Araba çalıştı)
(Gerilim müziği)
Hayır, hayır indir o elini Şirin.
Hayır, hayır dokunmayacaksın.
Hiç bulaşmayacaksın, hiç başına bela almaya gerek yok.
Tamam, tamam hayır.
Hayır bunlar...
...bunlar kamera bile takmış olabilirler.
Tamam, tamam hadi ilgilenme.
(Televizyon açık)
(Gerilim müziği)
Sen, iyi misin?
İyiyim, iyiyim, babamı düşünüyordum. Ne yaptı acaba?
Bulmuştur canım bir yolunu, taksi falan.
Sen demiyor musun, o işini bilir diye?
Pek öyle araç yok gibi görünüyordu ama.
Yürüsün o zaman, spor olur.
İyi, yürüsün.
Sen, Bahar'ı göreceğin için heyecanlı mısın?
Yoksa bana mı öyle geliyor?
Yok canım, ne heyecanı?
Keşke eve uğrayıp bir üstünü falan değiştirseydin.
Niye, çok mu kötü görünüyorum?
Yani yok da, ne bileyim.
Ev yakın, iki dakika uğrayayım.
Kıyafetlerimi falan değiştireyim. Ha? Tıraş olayım.
(Kısmet) Yok yok, merak etme tamam.
Çok yakışıklısın, hiç gerek yok.
Ben şöyle seni bir deneyeyim dedim. Bakayım ne yapacak.
Denedin de ne oldu şimdi?
Ben anlayacağımı anladım.
Neyi anladın?
Ölüyorsun heyecandan.
Var tabii canım biraz heyecan.
Kocası peki?
Ne kocası ya?
(Arif) Ne kocası?
Kocası falan değil o adam onun, çoktan bitti o iş.
-Tamam, kızma. -Kızmıyorum ki!
Sen de laflarına dikkat et! Ne öyle kocası falan?
Çok pardon, ben onları öyle evde beraber--
Baharları eve bırakmıştır!
Aynı evde oturacak değiller herhâlde?
Bahar, hayatta böyle bir şeyi kabul etmez.
Tamam, tamam pardon, tamam.
(Duygusal müzik)
-Gidelim mi? -Gidelim.
(Duygusal müzik...)
(...)
-Buyurun. -Teşekkürler.
Tatlınızı beğenmediniz mi?
(Erkek) Tam aksine, çok lezzetliydi.
(Erkek) Yine geliriz.
(Bahar) Çok mutlu oluruz, afiyet olsun.
(Bahar) Teşekkür ederiz.
Girmeyecek miyiz?
Teşekkürler, iyi günler.
(Duygusal müzik...)
(...)
Arif!
Ee, ben alayım bunu.
(Duygusal müzik...)
(...)
Sen nasıl çıktın, nasıl geldin?
Avukatım çok iyi, o çıkardı sağ olsun.
Kısmet Hanım, ben çok özür dilerim, sizi görmedim.
Her şey için çok teşekkürler.
Ben biliyordum zaten yapacağınızı, anlamıştım.
Size nasıl teşekkür edebilirim bilmiyorum.
Hiç önemli değil, teşekküre gerek yok. İşim bu.
Nasılsın?
İyi, iyiyim çok iyiyim bak.
Sen nasılsın, iyi misin?
İyiyim, ben de çok iyiyim.
(Duygusal müzik)
Doruk'la Nisan nasıllar, iyiler mi?
(Bahar) Sarsıldılar çok ama düzelecekler, iyi olacaklar.
(Bahar) Seni görünce çok mutlu olacaklar.
Ben, çok korktum senin için.
Hep aklımdaydın.
Ben de senin için çok korktum.
Seni görünce çok mutlu olacak herkes, gel.
Anne, anne bak kim geldi.
-Hoş geldin Arif. -Hoş bulduk, merhaba.
Gözün aydın.
Aslında sizi gördüm ama rahatsız etmemek için gelmedim.
Ceyda, Ceyda seni görünce delirecek sevinçten, Ceyda!
(Bahar) Ceyda, Ceyda!
Ceyda, koş bak kim geldi.
Kim geldiyse geldi, çok işim var Bahar.
Ceyda diyorum sana, yürü bak kim geldi, yürü!
-Kız ne yapıyorsun be? -Yürü, yürü, yürü!
-İşim var diyorum sana! -(Bahar) Yürü bir Ceyda!
-Ne yapıyorsun Bahar? -Bir bak, bir bak.
Arif!
Anam, sen nereden çıktın be?
(Ceyda gülüyor)
(Ceyda) Bıraktılar mı seni be?
Bıraktılar, bıraktılar.
Nasıl bıraktılar, 15 yıl falan yatar diyorlardı?
Kızım yavaş.
Kız, öyle diyorlardı. İşin içinde, cinayet falan olunca!
(Hatice) Ceyda, herkes bize bakıyor.
Suçsuzluğunu kanıtlayan yeni deliller ele geçince, bıraktılar tabii.
Biz zaten en başından beri biliyorduk, gerçeğin ortaya çıkacağını.
Avukatım.
Ha.
Ben şey yaptım değil mi, öyle boş boş ayarsız?
Ne bileyim be aklım gitti vallahi, Arif'i burada görünce.
Hadi hepimizin gözü aydın, ben işe geri döneyim.
Siz de sohbet etmeye devam edersiniz.
Senin de işin vardır, tutmayayım ben gideyim.
Yok, yok ben biraz otururum.
İyi, gel.
Ee, ben de gideyim madem, işim var zaten.
Sen bilirsin.
(Ceyda) Evet gideyim, hadi akşama görüşürüz.
Görüşürüz.
Şey ben de epeydir buralara gelmedim, biraz dolaşayım dışarıda.
-Görüşürüz. -Tamam.
Bir şey içer misin?
Yok, yok iyiyim böyle sağ ol.
Kaçtı hepsi.
Ha, öyle oldu evet.
İyi oldu, sağ olsunlar.
Onların yanında zaten, rahat rahat bakamıyorum sana.
Onlar yokken de bakamıyorsun.
Alışayım, bakacağım.
(Müzik)
Şimdi o bela bitti mi?
Gerçekten bıraktı mı adam peşinizi? Kısmet Hanım öyle dedi ama.
İnşallah.
Ama zaten peşimizi bırakmayacak olsa, niye bizi salsın ki?
Belki polislerin geleceğini haber aldı. Mecbur kaldı buna.
Şimdi buradayız ama.
Öyle tabii.
-Seni de saldılar. -Saldılar.
O zaman boş ver, birazcık mutlu olalım.
Ol tabii.
-Sen hep mutlu ol. -Sen de.
(Müzik)
Ananda mı kalıyorsun?
Bir süreliğine ama. Çocuklar çok ısrar ettiler.
Özlemişler tabii anneannelerini, dedelerini.
İyi.
Ama sadece birkaç günlüğüne.
Yusuf amca çıktı mı?
Çıktı.
Beraberdik.
Aman.
Hadi bakalım, çok sevindim.
Nasıl, iyi mi?
Domuz gibi.
Deme öyle, ayıp.
Tamam, demem.
Şirin nasıl?
Domuz gibi.
(Müzik)
(Sessizlik)
(Gerilim müziği)
Nereden açsam acaba?
Ne bu ya?
Bu şimdi elbise mi?
Elbise gibi bir şey.
(Gerilim müziği)
Allah Allah.
Yoksa bu Nezir...
...ablama tutuldu da filmlerdeki gibi elbise mi gönderiyor?
Benim göremediğim, ne görüyorlar bu kızda?
Hayır, renksiz bir surat.
Zargana gibi bir vücut.
Ne süslenmesini bilir, ne giyinmesini. Hiçbir esprisi yok yani.
Hayret bir şey.
Yok ya, iyi çocuklardı koğuştakiler. Sağ olsunlar.
Yani önce bir tırstık ama... Hele babam.
Ödü patlamıştır onun kesin.
Zaten bir ara ağlayacak sandım.
Ee?
Böyle işte.
Hayda!
-Çok erken bitti gezmesi. -Olsun.
(Arif) Konuşuyorduk.
Abi, gidelim mi?
Tamam, gidelim.
Görüşürüz o zaman biz.
Kısmet Hanım, tekrar çok teşekkürler.
Ne demek. Teşekküre gerek yok, dediğim gibi.
-(Arif) Hadi kolay gelsin. -(Bahar) Sağ ol, görüşürüz.
-Kolay gelsin. -Sağ olasın.
(Müzik)
Sen zahmet etmeseydin, ben eve kadar giderdim.
Yok ya, ne olacak? İki adım yol, ben bırakırım seni.
İnşallah arabayı çekmemişlerdir.
Niye öyle dedin Bahar'ın yanında?
-Ne dedim? -Abi dedin.
Öyle mi?
Fark etmemişim.
Bizim şu an kardeş olduğumuz sır mı, değil mi?
Bilmem.
Sence?
Yani.
Bence saklamaya gerek yok.
Babam sana iş olur diye korkuyorsun, merak etme.
İzin vermem ben ona.
Abi demen hoşuma gider tabii. Senin için bir mahsuru yoksa.
-Öyle mi? -Öyle.
Herkes böyle bir kardeşimin olduğunu bilsin isterim.
Ben de herkes böyle bir abim olduğunu bilsin isterim.
(Müzik)
Vallahi meraktan çatlayacağım, dayanamayacağım.
(Kapı vuruluyor)
Ama tam sırası mı şimdi!
Off!
(Kapı vuruluyor) Geldim.
Hoş geldin, enişte.
(Müzik)
Korkmana gerek yok.
Senden mi?
Senden neden korkayım ki?
Ben senin yerinde olsam, korkardım.
Bu arada, bu karına geldi.
Ne bu?
Bilmem.
Başkalarının kutularını açmak gibi bir huyum yok.
Bence sen de açma.
-Kimin gönderdiği belli mi? -Hayır, sadece verip gittiler.
Aslında sen açabilirsin. Yani kocasısın.
Pardon, eski kocası.
(Müzik)
Tabii bence de açma.
Eğer sevgilisinden geliyorsa, açtığın için ablam sana kızabilir.
(Müzik)
Ne yapmaya çalıştığının farkındayım. Sana saldırmamı istiyorsun.
Sonra kim bilir ağlaya zırlaya hangi yalanları söyleyeceksin, değil mi?
-Aşk olsun. Ben mi? -Evet, sen!
Ayrıca Bahar'ın sevgilisi falan yok.
Hmm. Arif ne oluyor peki?
(Şirin) Söylesene.
Onların sevgili olmadığını mı sanıyorsun?
En azından, hapisten Bahar'a hediye yollayabileceğini sanmıyorum.
(Müzik)
-Çok sağ ol her şey için. -Bir şey değil abi.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Arif mi o?
(Erkek) Aa, Arif!
Arif!
-Enver abi. -Oğlum.
-Saldılar mı seni? -Saldılar.
-Yoksa nasıl gelirdim? -Allah'ıma şükür.
-Geçmiş olsun. -Eyvallah.
Çok sağ ol.
-Geçmiş olsun. -Eyvallah. Allah razı olsun.
-(Arif) Ne haber kardeşim? -Geçmiş olsun.
-Eyvallah. Çok sağ ol. -Arif abi geçmiş olsun.
Eyvallah. Çok sağ ol kardeşim.
Millet! Arif geldi, Arif!
(Kadın) Arifciğim geçmiş olsun, Allah bir daha göstermesin.
(Arif) Allah razı olsun.
Arif! Arif oğlum, hoş geldin.
Allah razı olsun, çok sağ olun.
Enver abi, ben üstümü değiştirip geleyim.
Yok, yok. Sen bir Enver abinin çayını iç bakalım...
...ondan sonra üstünü değiştirirsin, ev kaçmıyor.
Geç, geç. Özledik biz seni. Hadi, durma.
(Enver) Geç. Gel, gel.
Enver abi zahmet etmeseydin, hallederdim ben.
Siz beni görünce şaşırdınız da babam dönmedi mi daha?
Yok, görmedim ben.
Allah Allah.
-Sen Talat? -Yok vallahi görmedim.
-Yok, görmedik. -Görmedik vallahi.
Sağ ol Enver abi.
Şimdiye gelmesi gerekiyordu ama...
Arifciğim siz beraber çıkmadınız mı?
Biz çıktık da ben buraya gelmeden şeye uğradım.
Nereye uğradın?
Şeye... Kafeye.
-Ha! -Bizimkileri görmeye gittim.
Öyle mi?
İyi etmişsin.
O zaman ben hiç arayıp haber vermeyeyim, onlar çok sevinmişlerdir seni görünce.
Sevindiler sevindiler.
Doruk'la Nisan da çok sevinecekler. Bugün okula gittiler.
Nasıl mutlu oldular okula gidiyoruz diye, sana anlatamam.
Sen de döndün ya, bayram edecekler artık.
İnşallah.
(Enver) Yusuf Beyciğim hoş geldiniz.
(Enver) Biz de çok merak ettik sizi. Geçmiş olsun.
(Müzik)
Arifciğim, babanın nesi var?
Bilmiyorum ki.
(Erkek) Oo, Arif hoş geldin.
(Arif) Eyvallah. Çok sağ olun. Allah razı olsun.
-(Erkek 2) Allah bir daha düşürmesin. -(Arif) Âmin. İnşallah.
(Bahar) Arif'i görünce o kadar sevindim ki.
Bir an rüya görüyorum sandım.
Sinir bozukluğundan herhâlde hayal görüyorum dedim.
Başta sen de nasıl inat ettin. Ama sonra onu görünce kalakaldın.
(Duygusal müzik)
Ne o? Yüzünden düşen bin parça.
Bırakıp gittin beni dağ başında.
Ulan insan babasına yapar mı öyle şey?
Dönüp bakmadın bile.
Ne dönüp bakacağım. Hayret bir şey.
O Kısmet karısının da sende gözü var. Anlamadım sanma!
-Fesüphanallah. -Ne süphanallahı ya!
Aptal mıyım oğlum ben?
Ben hâlinizi görmüyor muyum?
Arabada yalnız kalmak için beni sokağın ortasında...
...soğan cücüğü gibi bıraktın be! -Bir sus ya!
Bir sus, Allah aşkına!
Ben kahveye gidiyorum.
(Müzik)
(Kapı açıldı)
(Kapı kapandı)
(Sessizlik)
(Şirin) Nereye?
Bir yere mi gidiyorsun enişte?
Senin de evde durduğun yok ha.
Ablam gelince ne diyeyim ona?
Pırıl'a mı gitti diyeyim?
Okula gidiyorum. Çocukları almaya.
Ay, ne kadar tatlı.
Ben de gelebilir miyim?
Güle güle.
(Kapı kapandı)
(Müzik)
-Enver abi nereye gitti? -Camiye gitti, tuvalete.
İyi, tamam. Söylersin ona. Ben çocukları okuldan almaya gidiyorum.
Kimse gitmesin boşuna. Sonra da ben Enver abilere bırakırım.
Bana bak, unutma sakın söylemeyi!
Tamam, söylerim.
(Müzik...)
(...)
-Yusuf Bey, Arif miydi giden? -Evet, Arif.
Nereye gitti?
Bilmiyorum, bir şey söylemedi bana.
(Müzik)
Bana bak, sen gitsene artık evine. Ben geldim nasıl olsa.
Yok, yok, yok. Olur mu öyle şey. Dururum ben burada. Yorgunsunuz siz.
(Enver) Olmaz.
(Müzik)
-Bana bak, iyi dinle beni. -Ne?
İstanbul'a varınca Ceyda'nın çocuğu olduğundan kimseye bahsetmek yok.
Öyle gidip, ondan bundan sorup soruşturmak da yok.
-Tamam mı? -Niye sorayım ya!
Sıralayayım mı?
Bir; kendi üstüne vazife olan şeylerle değil, olmayanlara merak sardığın için.
İki; hobi olarak ortalığı karıştırdığın için.
Üç; dedikoduyu bir hayat tarzı olarak benimsediğin için.
Tamam, söylemem de...
...niye bu kadar önemli onu anlamadım.
Yahu, kız bunu saklamak istemiş, biz neden ortaya çıkartıyoruz?
Bize ne! Özellikle sana ne!
Demek kızın, kendine göre bir sebebi var.
Tamam da o sebep ne işte?
Yola çıktığımızdan beri, onu düşünüp duruyorum.
Ben de sana diyorum ki, düşünme.
Sen kendini düşün. Kendi parlak olmayan geleceğini düşün.
El âlemle ilgilenme!
İşte elimde değil. Düşünmeden edemiyorum.
Bir insan kendi çocuğunu neden gizler acaba?
Sana ne? Sana ne?
(Müzik...)
(...)
(Geçiş sesi)
(Azmi) Ben, avukatı aradım. Onun da polise gideceğini biliyordum.
Polisten de Nezir'e haber uçacaktı.
Yani bizi sen kurtardın?
Pek öyle olmadı.
Polisten haber gelmeden önce Nezir, beni yanına çağırdı.
(Geçiş sesi) (Azmi) Buyurun Nezir Bey.
Evdeki herkesi serbest bırakıyoruz.
Nasıl?
Yarın sabah herkes evine dönecek.
Neden?
Ne demek neden? Çünkü ben öyle uygun gördüm.
Bir mahsuru mu var?
Hayır. Yani ben...
...sadece şaşırdım.
(Müzik)
(Telefon çalıyor)
Ne var?
(Gerilim müziği)
Yok.
Engellemeyin. Bırakın gelsinler.
Sadece birkaç saat oyalayın.
Bir durum mu var efendim?
(Gerilim müziği)
Konuklarımız yarın sabahı beklemeyecek.
Hepsini hemen kaldır. Şimdi gidiyorlar.
(Nezir) Acele et. Polisler geliyor.
Nasıl olduysa kahvecinin avukatı, burada olduklarını öğrenmiş.
Emredersiniz.
Azmi...
...önce onları tahliye edelim...
...sonra sızıntının kaynağını buluruz.
Tabii efendim.
(Gerilim müziği)
(Geçiş sesi)
(Münir) Ne yapacaksın peki?
Avukata kimin haber uçurduğunu öğrenmeden...
...Nezir bu işin peşini bırakmaz.
Biliyorum.
Kaçman gerek.
Seni öldürür.
Suat o kadar parayla kaçamadı...
...ben mi atlatacağım Nezir'i?
(Müzik)
O zaman onu öldür.
Başka şansın yok.
(Gerilim müziği)
(Geçiş sesi)
(Gerilim müziği)
(Teneffüs zili çalıyor)
(Çocukların sevinç çığlıkları)
Kızım.
(Gerilim müziği)
Hadi gel, Dorukcuğumu sınıfından alalım.
-Hadi alalım. -Hadi.
Arif abi.
(Gerilim müziği)
-Çok özledik seni. -Ne haber kız?
Ben de sizi çok özledim. İyi misin?
İyiyim.
Baba.
Kızım, hadi sen kardeşinin yanına geç. Geliyorum ben.
Beraber gidelim.
Kızım hadi sen geç. Hadi kızım.
(Gerilim müziği)
Kızım hadi.
(Gerilim müziği)
Ne işin var senin burada? Hapiste değil miydin?
Çıktım. Çok mu üzüldün?
Çocukları almaya gelmiştim. Senin burada olduğunu bilmiyordum.
Ne demek senin burada olduğunu bilmiyordum?
Ulan kaçak mısın, aranıyor musun nereden bileyim ben.
Madem gelebiliyordun, neredeydin bu zamana kadar?
Şimdi seni burada gebertmeden, defol git.
Dua et okulun önündeyiz. Yoksa kim kimi gebertir görürdün.
(Gerilim müziği)
Baba, baba.
Baba.
Oğlum niye giymedin üstünü?
Nisan hadi, hadi dedi. Çabuk ol dedi.
Arif abi.
(Gerilim müziği)
Ne haber Dorukcuğum?
Sizi görmeye gelmiştim.
Görüşürüz sonra tamam mı?
(Gerilim müziği)
Bir dakika.
Bir daha buraya gelme.
Artık çocuklarımı ben alacağım.
(Dram müziği)
Oğlum giy bakayım şunu. Giy bakayım.
(Dram müziği)
Kızım, otobüs durağı nerede?
Taksiyle gitmeyecek miyiz?
Yok, kızım.
Ben otobüse binmeyi çok özledim.
Tamam o zaman. Durak yakında.
Sen otobüse binmeyi, daha çok mu seviyorsun?
Evet, daha çok seviyorum.
Ben arabaya binmeyi, daha çok seviyorum.
Otobüste bazen düştüm.
Otobüste bazen düşüyorum, denir.
Merak etme aslan parçam.
Ben seni sıkı sıkı tutarım.
-Tamam. -Tamam.
Hadi bakalım o zaman.
Kızım çantayı ver. Onu da ver.
Alp Karahan olarak kazandığınız her kuruştan vazgeçeceksiniz...
...Pırıl Hanım ve Suat Bey’den de hiçbir şekilde yardım kabul etmeyeceksiniz.
Bence bu kadar insanın hayatına karşılık, çok küçük bir bedel bu.
Doğru.
Kabul etmeme gibi bir şansım yok zaten.
Bu da eski hayatınıza dönüş biletiniz.
(Dram müziği)
(Geçiş sesi)
(Dram müziği...)
(...)
(Geçiş sesi)
Çocukları görebilirsiniz ama bu evde kalmanız yasak.
Eğer bu yasağı delen olursa...
...o da gerekli cezayı alacakmış.
Bence artık gidebilirsin.
(Dram müziği)
(Çocuklar ağlıyor)
Uyandılar.
Çocuklarımı görebilir miyim?
Görebilirsin.
(Geçiş sesi)
Baba. Bu bizim otobüs. Buna bineceğiz.
Tamam, kızım.
Hadi bakalım oğlum.
Geç kızım sen de. Bekleyin.
Sen şimdi git, çocuklarınla güzel bir tatil yap önce.
Vallahi hiç gidesim yok biliyor musun?
İstanbul’da korkusuzca dolaşmayı, o kadar özlemişim ki.
Ama yine de gitsen iyi olur.
Nezir’in niyetinden emin olana kadar, ben de sizinle gelirim.
Olur. Doğru söylüyorsun.
O manyağın sağı solu belli olmaz.
Yeni bir saçmalık peşinde olabilir.
Kızım, sakın...
...sakın Sarp’a gizli gizli yardım etmeye kalkma.
Biliyorum yufka yüreklisin ama çocuklarının iyiliğini düşün.
Neden yardım edeyim ki?
Bahar’la daha iyi şartlarda, aşk yaşasın diye mi?
Ona hediyeler alsın...
...otellerde tatil yapıp, sevişsinler diye mi?
Kusura bakma ama sandığın kadar aptal değilim ben.
Tabii ki değilsin ama insan âşık olunca, akıllı davranamayabiliyor.
At artık kafandan şu Sarp ile Bahar’ı.
Attım zaten.
Merak etme attım.
Nerede Enver abi?
Yolladım ben onu.
Yahu adam yapışmış gitmiyor. Oturacak herhâlde kahvenin üstüne.
Zorla yolladım, zorla.
Söyledin mi, çocukları almaya gideceğimi?
Aaa!
Arif bak gördün mü, ben onu unuttum söylemeyi.
Söylesen şaşardım zaten.
Kalk git sen de eve.
Yetti kaç zamandır seni gördüğüm.
Of!
-Merhaba kızım. -Merhaba Macit amca. Buyur.
Şu kumaşları getirdim Enver Bey’e.
İki gömlek diktirecektim. Var benim ölçülerim onda.
Tamam. Söylerim ben ona da...
...Macit amca bir şey soracağım. Bir şey mi oldu?
Yani senden önce de birileri gelip babamı sordu.
Akın akın insanlar geliyor.
Vallahi öbür terzi çocuk iyi başladı, fiyatları da çok düşük tuttu başta.
Sonradan haytalığa başladı.
Ne zamanında teslim ne doğru düzgün dikiş.
(Gülüyor)
Yetiş Terzi Enver durumu yani.
Ne yapalım kızım, biz emekli insanız.
O çocuk ucuz tuttu diye biz de ona gittik.
Yoksa bırakmazdık Enver Bey’i.
Tabii, tabii. Hiç bırakır mısınız? Bırakmazsınız. Tabii.
Neyse Macit amcacığım, söylerim ben babama.
Hadi güle güle.
Ay!
Böyle tıpış tıpış dönersiniz işte.
Ay!
(Müzik...)
(...)
-Baba, hikâye anlat. -Ne hikâyesi oğlum?
Anneli hikâye.
Anneli hikâye ne?
Annem sen yokken, bize hep babalı hikâyeler anlatırdı...
...sizin eskiden neler yaptığınızı.
Mesela havuz temizlemenizi, sokaktaki kanepede oturmanızı.
Hatta sen bir kere vapurda şarkı söylemişsin.
Aaa demişsin. Herkes de sana bakmış.
(Geçiş sesi)
Aaa!
Tamam, tamam. Sus.
Tamam. Sus. Vereceğim numaramı. Otur lütfen.
Ama şarkının en güzel yerinde kestin. İnsan biraz daha nazlanır.
(Duygusal müzik)
(Geçiş sesi)
Hişt yakışıklı. (Doğu şivesiyle)
Vay, vay, vay. Bahar’ım.
(Bahar çığlık atıyor)
Sarp düşeceğim! Düşeceğim!
(Bahar çığlık atıyor)
Düşeceğim Sarp!
Seni seviyorum.
(Geçiş sesi)
Demek anlattı anneniz bunları.
Evet. Biz her şeyi biliyoruz.
-Hadi sen de anlat. -Anlatayım o zaman.
-Yaşasın! -Yaşasın!
Şimdi bir gün annenle...
(Duygusal müzik)
(Kapı vuruluyor)
Aman da aman, kimler gelmiş.
Bizler.
Hoş geldiniz. Gelin. Ay.
Ver kızım.
Aferin oğlum. Aferin sana.
Bu ne?
O paket annenize geldi.
Hadi açalım.
Hayır, hayır. Bırak. Açma. Annemin o.
-Annemin diyorum. -Açacağım. Hayır. Açacağım.
-Ama annemin. -Açmak istiyorum.
-Ama çok ayıp. -hayır, annemin.
-Başkasının şeyi açılmaz. Çok ayıp. -Ama ben istiyorum.
(Nisan) Ama bu kutu senin değil ki.
Çocuklar.
Kimler acıktı bakalım?
Ben.
Size bir baba tostu yapayım mı?
-Olur. -Hadi mutfağa o zaman. Hadi.
(Gerilim müziği)
Nisan, ne oldu teyzeciğim sana?
Kutuyu görünce yüzün düştü.
(Derin nefes alıyor)
Bu ne?
Gelinlik mi?
-Ben... -Bu ne anne?
Niye odamızın önünde gelinlik var?
(Burnunu çekti)
Bilmiyorum.
Özür dilerim.
(Ağlıyor)
Özür dilerim. Çok özür dilerim.
(Ağlıyor)
Çok özür dilerim. Çok özür dilerim.
(Dram müziği)
Çok özür dilerim. Bilmiyorum.
Özür dilerim...
Ah anlamaz mıyım ben, yüzün düştü senin.
Hadi anlat bana.
Yoksa sen o kutunun içinde, ne olduğunu biliyor musun?
Ha?
Gelinlik var.
Gelinlik?
Ne gelinliği?
Bilmiyorum işte. Gelinlik var.
O adamın evinde görmüştüm.
(Sarp) Kızım hadi gel, sen de yardım et bize.
(Gerilim müziği)
Gelinlik ha?
(Gülüyor)
Evimizde bir gelin var.
Çocuklar, kimler tosta sucuk ister?
-Ben. -Ben.
Ben de isterim. Karnım o kadar acıktı ki.
Bana da iki tost yapar mısın enişteciğim?
Tabii zahmet olmazsa.
Teyzem de istiyor. Teyzeme iki tost!
Siz bugün okuldan geldiğinizde, bana öpücüğümü vermediniz.
Ah evet.
Öpücüğümü aldığıma göre, artık size hediyelerinizi verebilirim.
-Bize hediye mi aldın? -Evet.
-Ne hediyesi? -Sürpriz.
Baba, teyzem bize hediye almış.
Hadi bakalım, size hediyelerinizi vereyim. Gelin bakalım.
Koş, koş, koş. Sol tarafa.
(Gerilim müziği)
(Dışarıya nefes veriyor)
-Hazır mısınız? -Evet!
Tamam.
Bu senin.
Bu da senin.
Dur sana yardım edeyim.
-Ah çok güzelmiş. -Çok güzel.
Beğendiniz mi?
-Evet. Çok güzel. -Çok beğendim.
O zaman, hadi verin onları bana. Üstünüzü çıkarın.
Bunları giyin, babanıza sürpriz yapalım. Gösterelim.
Dur, dur. Yapamıyorsun galiba. Ben yardım edeyim sana.
(Kapı açıldı)
Ta tam tam!
(Gerilim müziği)
Beğendin mi?
Babanıza bir de tişörtün arkasını gösterin.
(Gülüyor)
(Gerilim müziği)
Beğenmedin mi?
Beğendim kızım.
Beğenmez olur muyum hiç.
Enişteciğim, madem bu kadar beğendin...
...istersen ablamla sana da yaptırabilirim.
-Evet, evet, evet. -Evet, olsun!
-Evet, lütfen. -Tamam.
Zahmet etme. Gerekmez.
Ne zahmeti? Zaten tişörtçü şurada. Hemen yaptırırım.
Ailece giyersiniz. Hem Dorukçuğum da bu fikri çok sevdi.
-Değil mi? -Bence de.
-Evet, bence de. Bence de! -Bence de çok güzel olur.
(Kapı açıldı)
(Enver) Ben geldim!
-Dede! -Dede!
Oh! Ne kadar güzel bir karşılama bu böyle.
Bakayım size.
Babam bize tost yapıyor. Sen de ister misin?
Ah canım ben çok tokum. Siz yiyin. Afiyet olsun.
Dedem tost istemiyor.
Şirin, bu üzerlerindeki tişörtler ne?
Sen Sarp ile Bahar’ı delirtmek mi istiyorsun?
Çabuk çıkart o tişörtleri, çocukların üzerinden.
Tamam. Çıkartırım.
Çok beğenmişti onlar ama sen bilirsin.
Doruk, Nisan.
Üzerinizdeki tişörtleri çıkartın. Başka bir şey giyin.
(Nisan) Ben çıkartmak istemiyorum. Çok güzel.
(Doruk) Evet, çok güzel. Ben de çıkartmayacağım. Bana ne?
(Dışarıya nefes veriyor)
-Hoş geldiniz. -Hoş bulduk.
Ben üstümü bir değiştireyim.
-Bu ne? -O paket ablama geldi.
Ben açmak istedim ama izin vermediler.
Annene gelmiş canım benim.
Ben bunu ortadan kaldırayım. Zaten kocaman, yer kaplamasın.
(Gerilim müziği)
Teyze tostun burada.
Geliyorum aşkım.
-Baba. -Ne oldu?
Niye erken geldin sen?
-Hasta mısın yoksa? -Yok canım. Hasta falan değilim ben.
Oh!
Kahveciliği yapamadın değil mi?
Ben diyordum zaten. O iş sana göre değil ki.
Yahu ne alakası var! Arif'le--
Tamam, iş ayrımı olmaz. Her iş asildir.
Onu anladık ama kabul et babacığım, kahvecilik sana göre değildi.
Gerçi şimdi Sarp'a olan onca borcumuz deyip, beni suçlayacaksın ama...
...sana bir şey söyleyeyim mi?
-Güzel şeyler de oluyor hayatımızda. -Öyle mi? Ne gibi?
Birinci; Emre Bey, artık annemden iki tepsi börek istemiş.
Yani bu demek oluyor ki iki kat fazla para alacağız.
İyi, güzel.
Sadece bununla bitmedi. Ayrıca bugün birkaç kişi gelip seni sordu.
Niye sordular beni?
Gelip kumaş bıraktılar.
Terzi Enver'in müşterileri birer birer geri dönüyordu.
(Şirin gülüyor)
-Doğru mu söylüyorsun? -Evet.
Ah! Çok sevindim.
Manavın oğlu terzi dükkânını tutturamamış, haylazlığa başlamış.
Macit amca bugün öyle söyledi.
Aa...
Vah vah, vah...
Niye öyle yapmış?
Ne yapmışsa yapmış. Bize ne baba?
Yok.
Ben çok üzüldüm çocuğa.
Niye üzülüyorsun?
Yine işsiz kaldım diye üzülmene gerek kalmadı artık.
Ben işsiz falan kalmadım!
Aksine bugün, keyfim çok yerinde.
Arif serbest kaldı, geldi işinin başına geçti.
Gerçekten mi?
Tabii. Gerçekten, salmışlar.
Suçsuz olduğunu anladılar tabii, tutuksuz yargılanacakmış.
Çok iyi.
Çok iyi haber bu. Tamam.
Sen üstünü değiştirebilirsin baba, ben çıkayım.
-Müjdemi isterim. -(Enver) Şirin! Şi-rin!
-Güzel haberi verecektim. -Güzel haber?
Arif çıkmış.
Arif abiniz dönmüş gittiği yerden. Onu söylüyor teyzeniz.
-Babasıyla memlekete gitmişti de. -Biz gördük zaten Arif abiyi.
Bugün bizi görmeye okulumuza geldi.
-Öyle mi? -(Sarp) Öyle.
Gözünüz aydın, kavuşmuşsunuz.
Bizimkiler çok düşkündür Arif'e.
(Müzik)
Ellerine sağlık, zahmet oldu. Ben tostumu odamda yiyeyim.
(Kapı kapandı)
Enver dede...
...bize verdiğin renkli yünler nerede?
Buradalar canım, odada.
Ben de geleyim.
(Duygusal müzik...)
(...)
Sen...
...Arif deyince kızdın...
...anlıyorum ama bizim...
...onunla ilişkimiz-- -Hayır, kızmadım.
Sadece...
...o adam hakkında konuşmak istemiyorum.
(Müzik)
Ee...
Gittin mi peki o...
...Suat denen adama? -Gittim.
Söylediklerine göre, endişe edilecek bir durum yokmuş.
Emin misin?
(Müzik)
Bunu verdiler.
Hayatıma kaldığım yerden devam edebilirmişim.
-Nasıl olur ki? -Bilmiyorum.
O gece vurduğum adam, Nezir'in oğlu.
Onu trafik kazasında ölmüş gibi göstermişler.
Kaybolmam dışında polis, beni hiçbir zaman aramamış.
Ama bu gerçek mi bakalım?
Bunu şeyden...
...e-Devlet'ten bir kontrol etmek lazım. Şirin, bilgisayarını getirir misin?
Enver abi, ben onun bilgisayarını istemem.
-Efendim baba? -Yok bir şey.
Seslendin, duydum. Bir şey mi oldu?
Şirin bilgisayarını isteyecektik, vazgeçtik.
(Müzik)
Benim öğrenmemi istemediğiniz bir şeyler varsa eğer işiniz bittikten sonra...
...arama geçmişini silersiniz.
(Müzik)
(Kapı kapandı)
(Müzik)
(Sarp) Şifre lazımmış.
Onu da postaneden almak gerekiyormuş.
Eyvah. Postane kapanmıştır bu saatte, yarına kaldı artık.
Peki, başka bir şey söylediler mi?
Bahar, çocuklar yani onlarla ilgili bir şey söylediler mi?
Münir'in söylediğine göre...
...artık bir sorun yaşanmayacakmış.
(Müzik...)
(...)
Arif...
Ne oldu?
(Neşeli müzik)
Ne oldu kızım? Söylesene.
Ne güzel be, seni burada böyle görmek.
Vallahi mahalle mahalleye, kahve kahveye benzedi yeniden.
Bir dakika, bir dakika.
Şimdi Enver abi buradayken, kahve kahve değil miydi?
Anam, onu mu diyorum ben be!
Ama insan şey yapıyor... Gözünün alıştığını arıyor.
Salak diyeceksin belki bana ama vallahi Yusuf'u bile aradı gözüm.
İyi. Gözün aydın o zaman. Bak kavuştun Yusuf'una.
Çüş! O kadar da değil be. Aa!
Bana bak, sen seviyorsun diye mantı aldım.
Akşam bana gel de hem çene çalarız, hem yeriz ha?
Olur. Olur gelirim.
Ama yoğurt almayı unutmuşum, gelirken alıver.
Tamam.
Hadi hayırlı işler Arif.
Uyudun mu?
-Yoo, düşünüyorum. -Ne düşünüyorsun?
Ceyda'nın çocuğunu.
Kızım, yemin ederim seni arabadan atarım. Manyak mısın sen?
Kim acaba babası?
Belki de adam, bir çocuğu olduğunu bile bilmiyordur.
Düşünsene bir gün biri çıkıyor karşına, ben senin çocuğunum, diyor.
Şok olmaz mısın?
(İdil) Bir de Ceyda'dan yani.
(Müzik)
İn arabadan.
-Şaka yap-- -İn dedim! Uyardım seni!
Tamam Emre, bir daha hiç konuşmayacağım. Yemin ediyorum, sustum.
Lütfen.
Allah'ın cezası.
(Müzik...)
(...)
-Anne. -Anne.
Anne, anne, anne...
Bak, anne.
Ne onlar? Görmüyorum öyle. Sallama bir bakayım.
Ne kadar güzel yapmışsınız, aferin size.
Nedir o?
Şey bu...
(Bahar) Oğlum söylesene anneannene ne olduğunu?
Bu sevgi.
Sevgi tabii. Sen ne yaptın kızım?
Bu da sevgi ama büyük bir sevgi.
-(Bahar) Çok güzel olmuş. -(Hatice) Ne güzel.
(Hatice) Çok değişik yapmışsınız.
Bu üstünüzdekiler nereden çıktı?
Teyzem bize hediye almış. Bak.
(Doruk) Bak, burada ne yazıyor?
"Şirin teyzemi çok seviyorum." yazıyor.
Çok güzelmiş.
Hadi geçin bakalım.
-Biz soğuk resim yaptık. -(Bahar) Soğuk resim mi?
Soğuk resim değil, soyut resim. Soyut resim yaptık biz.
Siz nereden öğrendiniz bakayım soyut resim yapmayı? Okuldan mı?
-Teyzem öğretti. -(Bahar) Hmm.
(Hatice) Neymiş bu soyut resim?
-Bize de anlatır mısınız? -(Doruk) Böyle böyle boyuyorsun.
-Hayır, öyle değil o. -Yoo, böyle.
Hayır, değil.
Bence boşuna tartışmayın.
Biz soyut resmin ne olduğunu öğrenelim öyle anlatalım, olur mu?
Ben biliyorum. Nisan'a anlat.
Dorukcuğum, öyle her şeyi ben biliyorum dersen...
...hiçbir şey öğrenemezsin.
Niye?
Çünkü araştırma gereği duymazsın oğlum.
Okumazsın, izlemezsin.
-Tamam. -Tamam.
-Hoş geldiniz. -(Bahar) Hoş bulduk Enver abi.
(Müzik...)
(...)
Ee, Baharcığım...
...aradan sonra nasıl geçti ilk iş günün?
Çok güzel geçti. Çok özlemişim. Biraz yoruldum tabii ama...
...çok özlemişim. -Ne güzel.
Şey yok mu? Sarp.
Bir şeyler almaya çıktı, gelir şimdi.
-Benim size bir haberim var. -Umarım iyi bir haberdir.
İyi tarafı da var kötü tarafı da var.
Nedir?
Benim müşteriler yani Terzi Enver'in müşterileri...
...birer ikişer geri dönmeye başlamışlar.
(Hatice) Sahi mi söylüyorsun?
Siz yokken, iki kişi gelmiş bugün.
Ne güzel işte.
-Bu haberin kötü tarafı ne ki? -Öyle de...
...manavın oğluna üzüldüm ben.
Terzilik işini yürütememiş çocuk.
Enverciğim.
Öyle ama.
Gençlerin hevesi kırılınca...
...üzülüyor insan.
Böyle bir dedeniz olduğu için o kadar şanslısınız ki.
-Değil mi anne? -Öyle.
Gelin sarılın Enver dedenize. Gel bakalım.
(Müzik)
(Kapı vuruluyor)
-(Enver) Sarp'tır bu. -Ben bakarım.
-Hoş geldin İdil. -Hoş bulduk Hatice teyze.
Merhaba.
Nasıl? Halledebildiniz mi işlerinizi?
Yok, halledemedik.
Niye?
Alacak adam, son anda karısına sormaya karar vermiş.
Biz de sinirlendik tabii. Onca yolu boşuna gittik.
Kötü olmuş.
Sorma vallahi Hatice teyze.
(Kapı zili çalıyor)
-Hoş geldin. -Hoş bulduk.
-Niye zahmet ettin? -Zahmet olmadı.
-Baba, bak. -Baba.
Baba bak, biz soyulmuş resim yaptık.
Soyulmuş resim mi?
Ben şunları mutfağa bırakayım, gelip bakacağım.
Ben de merak ettim seni, nerede kaldın diye.
(Sarp) Dolaştım biraz.
(Müzik)
Babalarının kuyruğu gibiler. Bir saniye bile ayrılmak istemiyorlar.
İşin zor kızım.
(Sevinç çığlığı atıyorlar) (Doruk) Yaşasın!
(Doruk) Çok güzel.
Ne oluyor?
(Nisan) Anne bak, babam bize bir sürü çikolata almış.
-(Nisan) Bir sürü. -Evet, bir sürü almış.
(Doruk) Kocaman. Çok fazla.
Ama biliyorsunuz o çikolataları yemekten önce yiyemezsiniz.
O yüzden verin onları bana.
-Anne bir tane yesek. -(Doruk) Lütfen.
-Ne olur. -Lütfen.
(Bahar) Ver lütfen.
Yemekten sonra, hadi.
Uff.
Düşen bir taneyi de alayım. Gözümden kaçmadı.
(Müzik)
Bakkalı satın almış resmen.
İnsanın babasının zengin olması, ne güzel.
(Müzik)
Yemekten sonra birer tane yiyeceksiniz. Söz veriyorum.
Tamam mı?
(Müzik)
Ben çocuklarımı böyle yetiştirmedim.
Sadece çikolata.
Birer tane alsaydın da onlar çok mutlu olurlardı.
Nisan ve Doruk küçük şeylerle mutlu olmayı öğrenerek büyüdüler.
Ben bunun bozulmasını istemiyorum. Lütfen.
Sadece bu ikisini yesinler, bunlar kalsın.
(Müzik)
(Şirin) Ee, Doruk'la Nisan'ın hediyelerini beğendiniz mi?
-(Şirin) Onlar çok beğendi değil mi? -(Nisan) Evet, çok beğendik.
Bu arada abla hediye demişken, sana bugün bir paket geldi.
Ne paketi?
Bilmiyoruz ki.
Babam odasına bıraktı, ben getireyim.
Ben biliyorum.
O evde odamıza koydukları kutu.
Geldi.
Ablacığım artık şunu aç, hepimiz çok merak ettik.
(Geçiş sesi)
(Bahar dış ses) Nisan. Doruk! Nisan!
Ah!
(Gerilim müziği)
(Geçiş sesi)
(Gerilim müziği)
Ben bunu sonra açarım.
(Sarp) Neden açmıyorsun?
-İstersen ben açayım. -Dokunma Şirin!
Tamam.
(Gerilim müziği)
(Şirin) Aa! Siz ne zaman döndünüz?
(İdil) Biraz önce geldim ben.
(İdil) Ben çok açım.
Emre yolda arabayı durdurmadı. Öldüm açlıktan.
O zaman, Emre Bey de açtır.
Şirin kızım, Emre Bey'i bir ara. Bize yemeğe davet et.
Hadi bakma yüzüme, ara hemen.
Yol yorgunu, aç gitmesin evine.
(Müzik)
Tamam.
Alo Emre.
Merhaba.
İyiyim. Şey diyecektim ben sana.
Annem diyor ki geri gelsin, hep beraber yemek yiyelim.
Vallahi ısrar ediyor. Babam da gelsin, hep beraber yiyelim, diyor.
Bir dakika, annem istiyor.
Alo. Merhaba Emre Bey.
Gelmezseniz çok kırılırız.
Yok canım. Zahmet olmaz.
(Hatice) Hep beraber oturup, Allah ne verdiyse yeriz.
Tamam, bekliyoruz. Görüşürüz.
Nasıl kapanıyor bu?
(Müzik)
Anne niye öyle yaptın? Adamı niye geri döndürdün?
-Hep beraber yemek yiyelim diye. -Yok, başka bir şey var sende.
Söyle bakayım.
Sen dedin ya, "İdil, Suat denen adamı öğrendi" diye.
Acaba arabada gelirken Emre Bey'e bir şey söylemiş mi, onu merak ettim.
Merak etme.
Emre telefonda iyi konuştu benimle söylememiş sanırım.
İyi bari.
Neyse. Ne yemek yapıyorsun?
-Fırında köfte. -Oo...
Güzel.
Peki, ben de gideyim üstümü değiştireyim, hazırlanayım.
(Müzik)
Doydunuz değil mi?
-(Doruk) Evet, doyduk. -(Bahar) Afiyet olsun.
Yünlerle mi oynamak istersiniz, resim mi yapmak istersiniz.
-Yünlerle oynayalım. -Tamam.
Ama çok karıştırmayın yünleri olur mu? Anneanneniz kızmasın.
Geçin bakalım yatağa.
(Müzik)
Sizi yavru kedicikler.
Ben içerideyim, bir şey olursa seslenin tamam mı?
Tamam.
(Emre) Hatice Hanım ellerinize sağlık. Köfte de çok güzel olmuş.
Afiyet olsun. Fazla bir şey yapamadık, kusura bakmayın.
Yok canım, yaptığınız her şey birbirinden lezzetli.
Sağ olun. Afiyet olsun.
Emre, normalde sen hiç köfte yemezdin. Löp löp götürdün maşallah.
Sevmez miydiniz?
Siz onun öyle söylediğine bakmayın. Ben çocukken çok yemek seçiyordum da...
...sonra her şeyi yemeye başladım. -(Hatice) Aman iyi.
Sen hâlâ benim gözümde bir çocuksun. Belki ondandır.
Ee...
...satış işini ne yaptınız? Halledebildiniz mi?
Yok, boşuna gitmişiz oraya kadar.
Son anda adam, karısına danışmaya karar verdi ve iptal oldu.
Aa!
Olur mu canım öyle şey!
Neyse, siz sıkmayın canınızı.
Her işte bir hayır vardır derler.
Tabii, tabii.
Hazır oraya gitmişken, Ceyda'nın annesine de uğradık.
(Hatice öksürüyor)
Hatice, helal.
Geçti, geçti. Sağ ol.
(Nefes alıyor)
Ne iyi yapmışsınız Ceyda'nın annesine uğramakla.
Ama yoklardı evde.
Öyle mi?
Ne talihsizlik.
Çocuklar doydu mu kızım?
Doydular, doydular. Oyun oynuyorlar.
Ben onların tabağını kaldırmayı unuttum.
Anne, bulaşık makinesi ne zaman geliyor tamirden?
Hiçbir zaman.
Niye öyle söylüyorsun kızım?
Haftaya gelecek. Parça bekliyorlarmış da.
(Müzik)
Çok teşekkür ederim her şey için. Çok güzeldi.
Rica ederiz. İyi akşamlar.
İyi akşamlar.
(Müzik)
Nasıl yaparsınız böyle bir şey?
Ne gerek vardı?
Baharcığım, biz çocuklar sevinsin istedik. Özeniyorlardı.
Enver abiciğim, onlar daha çocuk.
Her şeye özenirler.
Gelebilir miyim?
Sorun ne?
Sorun yok.
O zaman konu ne?
Annemler, kendi makinelerini bana vermişler.
Yani bulaşık makinelerini. Benim haberim yoktu.
Komşumuzunkini ucuza aldık deyip, beni kandırmışlar.
Çocuklar heves ediyorlardı.
Bir makine alt tarafı.
Ne demek, bir makine alt tarafı Enver abi?
Biz yenisini alırız.
(Enver) Hayır...
Hayır, katiyen böyle bir şey olamaz.
Hayır.
Alırız Enver abi. Lütfen.
(Müzik)
Aşk olsun Baharcığım. Görüyor musun yaptığını bak?
Özür dilerim ya...
Düşünemedim.
(Ceyda) Hıh...
Vaktim olsa kendim yapardım ama...
Hiç görmedik vallahi.
Aa? Nasıl görmedin be?
Şu yağdan da koyayım.
Tamam, tamam. Damarlarımı tıkayacaksın.
Yahu bir şey olmaz, ye.
Can boğazdan gelir. Allah Allah!
Hadi, başla. Soğutma.
Ee? Nasıldı içeride olmak?
Gerçi benim de var öyle üç beş gün yatmışlığım ama...
...seninki başka.
Bayağı bayağı, cinayet atacaklardı üstüne.
Boş ver. Geçti gitti.
Vallahi çok güzel olmuş. Ellerine sağlık.
Afiyet olsun.
Tabii baban olacak o adam, azıcık daha içeride kalsaydı daha iyi olacaktı ama...
Merak etme. O korku yeter ona.
Vallahi, on yıl yatmış kadar oldu.
Bana bak, o avukat nereden çıktı?
Lafı bile yokken ortada, bir anda melek gibi gökten iniverdi.
Şans işte. İyisi denk geldi.
Biliyorsun değil mi, ben şansa inanmıyorum.
Yani bu hayatta şans var ama...
Yani bize değil, zenginlere var.
Zengin olacağım o zaman ben.
Eli kulağında.
Hadi inşallah.
Ee?
Bahar ne dedi? Ne zaman döneceklermiş?
Birkaç güne dedi.
(Müzik)
Bana niye soruyorsun?
Siz konuşmuyor musunuz Bahar'la?
Yok, konuşuyoruz.
Belki sana başka bir şey demiştir. Ondan sordum.
Ceyda, bana yalan söyleme.
Ya ne yalanı be? Aa?
Anlat hadi.
Ne geçti aranızda Bahar'la. Ne oldu?
Bir şey olmadı. Sen nereden çıkarıyorsun bunları?
(Müzik)
Yeliz için onu mu suçladın yoksa?
Senin yüzünden falan mı dedin?
Ya yok...
(Arif) Kızım, Bahar'ın ne suçu var?
(Arif) Yetmedi mi kızın çektikleri?
Bir de üstüne sen üzüyorsun.
(Ceyda) Sen niye, bilip bilmeden konuşuyorsun?
Manyak mıyım ben? Niye Bahar'ı suçlayayım Yeliz için?
Ben de biliyorum, Bahar'ın bir suçu, günahı yok.
Sizin onun üzerine titrediğinizden, on kat daha fazla titrerim Bahar'ın üstüne.
Ama kimse kusura bakmasın.
O uğursuz kocası geldi...
...bozdu hepimizin düzenini.
(Müzik)
Bahar'la ne zorun var o zaman?
Bahar'la bir zorum yok. Kocasıyla var.
Ama bunca olandan sonra Bahar hâlâ gidip, onunla aynı evde yaşıyorsa...
...Bahar'la da olur.
(Ceyda) Onun karıştığı belalar yüzünden, gencecik kadın toprak altına girdi.
Sen hapse girdin. Hadi sen çıktın çok şükür.
Ama Yeliz'i geri getirebilecek miyiz?
Bir dakika, bir dakika.
Nasıl aynı evde yaşıyorlar?
Ceyda. Bana cevap ver.
Bahar'la o adam, aynı evde mi yaşıyorlar dedin sen?
Evet.
Sarp'la beraber kalıyorlar o evde.
Enver abilerin evinde?
Senin haberin yoktu, değil mi?
Bahar sana bir şey söylemedi tabii.
(Müzik)
Ya...
Çocuklar için dedi.
Yani bir iki gün falan.
(Arif) Ya olur mu öyle şey?
Hadi güvenlik için aynı evde yaşıyorlardı. Mecburlar diye sesimi çıkarmadım.
Tehlike de geçti. Ne bu şimdi?
Tamam. Sinirlenme sen de hemen.
(Arif) Sen sinirlendin ya!
Hayret bir şey!
(Gerilim müziği)
Buyursun.
Buyursun, dönsün Bahar Hanım o hayırsıza.
Dönsün de görsün bakalım, daha başına neler gelecek.
Tövbe estağfurullah...
Allah korusun. Şimdi başına kötü bir şey gelmesin de.
Ama Arif yok artık.
Bitti o iş.
Dur, nereye gidiyorsun?
(Arif) Gidiyorum ben.
Ya dur... Yemeği falan yeseydin bari.
Ya ne yemeği? Yemek yiyecek hâl mi kaldı bende?
(Arif) Kusura bakma.
(Müzik)
(Kapı açıldı)
(Kapı kapandı)
Allah...
Ne oluyor be?
Ne oluyor ya?
-Yok bir şey. -Oğlum, nasıl yok bir şey ya.
Ne biçim eve girmek o öyle?
-İnsan var burada ya. -Yok bir şey dedim ya!
Kalk git! Yatağına yat sen de!
Of...
(Yusuf) Ah...
(Yusuf) Allah'ım ya...
Yine Bahar, değil mi?
Yedin yine (Bip) tekmeyi.
(Yusuf) Oğlum, ben sana kaç defa söyledim kadın--
Ya, bir sus be adam! Bir sus!
(Yusuf) Tabii, tabii!
(Duygusal müzik)
Niye ağladığını biliyorum ben.
-Niyeymiş? -Çünkü ben seni hiç öpmedim.
("Düş Sokağı Sakinleri - Sevdan bir ateş" çalıyor)
"Senin alev gözlerin"
"Eritse şu ruhumu"
"Buz olur kesilirim"
"Yanarken içim"
"Buz olur kesilirim"
"Yanarken içim"
(Arif dış ses) Bir gün çıkıp geliverse. "Ben geldim." dese.
(Arif dış ses) Ne yaparsın? Alır mısın geri?
Almam.
Sarp'ı geri alır mısın diye sormuştun ya?
Almam.
"Kuş olur uçarım"
"Yanarken içim"
"Sevdan bir ateş"
"Oldu bende"
"Gönlüm bir deli"
(Arif dış ses) Benimle evlenir misin?
"Sevdan bir ateş"
"Oldu bende"
Yani...
İster misin benimle evlenmek?
"Coştu seninle"
("Düş Sokağı Sakinleri - Sevdan bir ateş" çalıyor...)
(...)
(Sarp) Geç oğlum. Geç bakalım. Geç kızım.
Fırçaladınız mı dişlerinizi?
-Evet. -Aferin bakalım.
Ben teyzeli tişörtümle yatacaktım.
Oğlum...
...o tişört yatarken giyilmez ama.
Yarın giyersiniz. Şimdi yatarken pijamalarınızı giyin.
(Bahar) Olur mu?
Gel, öpücük ver bakayım bana.
İyi geceler.
Gel güzelim.
İyi geceler.
Teyzenize de bir öpücük verin bakayım. Gel buraya.
(Gerilim müziği)
-Aa, anne. -Efendim canım?
Yemeklerimizi yedik. O kutuyu açabilir miyiz?
(Gerilim müziği)
Benim çok uykum var.
Ama herkes merak ediyor ya. Açalım bence.
(Bahar) Hayır, ben...
...o kutuyu sonra açacağım.
Ben açacağım. Tamam mı? Hadi.
Anne lütfen. Ne olur, ne olur, ne olur.
Doruk. Sana hayır dedim.
Israr etme lütfen oğlum. Hadi.
(Sarp) Aslında...
...ben de merak ediyorum.
(Müzik)
O zaman herkes merak ediyorsa getiriyorum.
-Şirin! -Şirin, sen karışma!
Açılın, açılın, açılın.
-Anne ne olur. Lütfen, lütfen. -(Nisan) Sen karışma Doruk.
(Gerilim müziği)
Hadi anne.
Tamam. Açıyorum.
(Gerilim müziği...)
(...)
Benim sünnet kıyafetim.
Nezir amca yollamış.
(Müzik...)
(...)
Bu kıyafeti giyeceğim.
Sonra pipimi kesecekler azıcık.
(Müzik)
Bu ne?
O; asa.
Nisan, bak.
(Müzik)
Bak.
(Müzik)
-Ali'yle Ömer uyudular mı? -Evet, uyudular.
Ne arıyorsun sen öyle?
Telefonumu bulamıyorum bir türlü.
Demet'e sordun mu?
Sordum. O da bilmiyor.
Bir kalkar mısın baba? Oraya da bakayım.
Bak.
Allah Allah...
Aa...
-Boşuna arama. -Ne oldu?
Sana söylemeyi unuttum.
Telefonunu ben gönderdim.
Ekranı kırılmıştı. Yenisiyle değiştirsinler diye gönderdim.
Hattını her şeyini değiştirecekler.
Artık bundan sonra kontörlü hat da kullanmana gerek yok.
Peki bana sordun mu telefonumu almadan?
Ya da mesela izin almak geldi mi aklına senin?
Ne var ki bunda canım?
Geçmişe ait tüm izlerin, silinmesini istersin diye düşündüm.
Ha! Ne güzel düşünmüşsün!
O telefonu, hemen geri istiyorum baba! Derhâl!
Neden?
Sana açıklama yapmak zorunda değilim.
O telefonu geri getireceksin bana.
Neden bu kadar önemli olduğunu söylersen telefonunu geri alabilirsin.
Pırıl.
O...
O telefonda Sarp'la Şirin'in fotoğrafları var.
Ne yapacaksın o fotoğraflarla?
Sana ne?
Bahar'a mı yollayacaksın?
Bahar'a yollayacaksın, değil mi?
(Gerilim müziği)
Fön makinesini sen mi aldın?
Duşa gireceğim ve bulamıyorum.
Yok, ben niye alayım?
Bilmem. Senin elin uzun ya. O yüzden aklıma sen geldin.
Dur, dur gitme.
Ben de sana gelecektim.
Ben de nerede kaldı diyordum.
Niye?
Arsa satılamadı...
...ve sen, yine elime düştün.
Geçen gün kafama attığın on bin lira için yalvaracaksın.
Kim bilir, belki de ayaklarıma kapanacaksın.
Yok...
Aslına bakarsan öyle olmayacak.
Sana yalvarmama gerek kalmadan, bana 20 bin lira vereceksin.
Hem de hiç itiraz etmeden.
Pardon.
Şimdi odana gideceksin.
Çantanı açacaksın.
Ve oradan bana, 20 bin lira getireceksin.
Bu kadar.
Peki bunu neden yapacağım?
Emre'yi Ceyda'ya kaptırmamak için.
Emre'yi Ceyda'ya kaptıracağımı hiç sanmıyorum.
Emre gibi birinin, öyle saçları olan, leopar tayt giyen...
...geliyorum anam, geliyorum gülüm gibi cümleler kuran birini...
...tercih edeceğini hiç sanmıyorum.
Ya o kadın, çocuğunun annesiyse?
Ne?
Bence duydun.
Yalan söylüyorsun.
Yani eğer öyleyse, ben annenin yalancısıyım.
Git, sor istersen.
(Gerilim müziği)
Sahiden mi?
Yaa.
Ceyda'nın çocuğunun babası, Emre mi?
Evet.
(Gerilim müziği)
(Şirin gülüyor)
Bunu gizlemen için sana, para mı vereceğim bir de?
Ay, çok iyi...
Sen gerçekten umurumda olanın, Emre olduğunu mu sanıyorsun?
Gerçekten böyle mi düşünüyorsun?
Değil mi?
Tabii ki değil.
(Gerilim müziği)
Sarp.
Sen yine Sarp'a...
Öyle mi?
(Gerilim müziği...)
(...)
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Gülay Yılmaz - Ece Naz Batmaz...
...Fatih Kolivar - Feride Tezcan - Gökberk Yılmaz
Son Kontrol: Dolunay Ünal
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
(Jenerik müziği...)
(...)
(Jenerik müziği)